true
بازیگری که مردم را خوب تماشا میکرد/ هنرمند عاری از غرور کاذب و رفیق روزهای سخت بود
اخبار فرهنگی هنری پایشگر-جمعی از بازیگران و پیشکسوتان سینما، تئاتر و تلویزیون که برای بدرقه و آیین تشییع زندهیاد عنایتالله بخشی آمده بودند، از او به عنوان هنرمندی عاری از غرور کاذب نام بردند و گفتند: دلش با زبانش یکی بود.
بیحاشیه، باسواد، متین و رفیق روزهای سخت بود.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی پایشگر،بهزاد فراهانی در حاشیه آیین تشییع پیکر زندهیاد عنایتالله بخشی اظهار داشت: در گروه هنر ملی، سالها با ایشان کار کردم. بر خلاف رُلهایی که سینما به او داد، مرد بسیار نرمی بود. باسواد هم بود. زبان انگلیسی را قبل از ما میدانست. هیچ وقت هم اهل خودنمایی و پز دادن نبود. بازیگر خوبی بود، چون مردم را خوب تماشا میکرد. روزگار است دیگر.
او افزود: هر چه میدانم راجع به تئاتر ایشان است و سینمای عنایتالله را نمیشناسم. ما مدتی مخالف رفتن به سینما بودیم. یکی از بازیهای بسیار زیبایش در نمایش «پهلوان اکبر میمیرد» آقای بیضایی بود. یادش خوش. نقش پهلوان حیدر را بازی میکرد. این اثر بزرگترین دستاورد دهه ۴۰ بود. شاید سنگلج را با این اثر میشناسند.
قدرشان را در زمان حیات بدانیم
حبیب اسماعیلی هم گفت: هر روز که میگذرد، برخی از بزرگان و هنرمندان ارزشمند را از دست میدهیم که جایگزینی اینها سخت است. امیدوارم قدر اینها را در زمان حیات بدانیم.
عنایت، شریف و بیحاشیه
حشمتالله آرمیده هم اظهار داشت: عنایتالله بخشی، بسیار مرد شریف، بازیگر خوب، توانا، قدیمی و مورد احترام همه بود. انشاءالله پیشکسوتان ما سلامت باشند و بتوانند کار کنند. باید اینها باشند و جوانان از آنها یاد بگیرند.
دل و زبانش یکی بود
کیانوش گرامی گفت: دلش با زبانش یکی بود. مرد بیحاشیه سینما، باسواد، متین و رفیق روزهای سخت بود. در کارش هم خیلی جدی بود، یا کار قبول نمیکرد و اگر میکرد تا آخرش سفت وامیایستاد.
جایش در فرهنگ و هنر خالی خواهد بود
خشایار راد نیز گفت: فعالیتهای هنری آقای بخشی بر هیچ کس پوشیده نیست. باید از مردانگی و خوبیهای او گفت که هر چه بگوییم کم گفتهایم. این عزیزان میتوانند سرلوحه جوانان باشند. جای آقای بخشی در فرهنگ و هنر خالی خواهد بود.
همبازی شدن با او افتخارم بود
حسن رضایی هم گفت: باعث افتخارم بود که دو فیلم با آقای بخشی بازی کردم. «ذبیح» و «دانههای گندم».
بااستایلترین بازیگر سینما
شکرخدا گودرزی اظهار داشت: یکی از با استایلترین بازیگران ایران بودند. با خیلی از بزرگان سینما از بهرام بیضایی تا دیگران کار کردند. آدمی بسیار وارسته، بدون ادعا، آدمی عارف و روحش با صحنه گره خورده بود. چون از صحنه شروع کرده بود، غرور کاذب نداشت. جایش خیلی خالی است.
الگویی به نام عنایت بخشی
امید زندگانی هم گفت: استاد عنایت بخشی وقتی میگوییم 6 دهه سابقه داشت؛ یعنی به اندازه عمر من. قطعا الگویی مثل آقای بخشی داشتن، پشتوانه بزرگی است.
عنایت، خیلی آقا بود
سیمین بازرجانی همسر زنده یاد بخشی در ادامه اظهار داشت: عنایت، خیلی آقا بود. هم هنرمند و هم یک پارچه آقا بود. هیچ بدی از او ندیدم.
از عهده همه نقشها برمیآمد
محمود بنفشهخواه هم خاطرنشان کرد: من از سال ۴۶ با عنایت رفیق شدم. هر دو در گروه هنر ملی با عباس جوانمرد، بهرام بیضایی و نصرت کریمی بودیم که به ما درس می دادند و از همان موقع با عنایت خیلی رفیق شدیم. ضایعه ای بود که رخ داد. هنرمند توانایی بود که از عهده همه نقشها بر میآید.
عنایت، نور چشم من بود
مهدی میامی میگوید: من باید در مورد تئاتر و گروه هنر ملی صحبت کنم؛ کسانی مثل بخشی که نور چشم من بود و چندین کار مختلف در خدمتش بودم. این شرف، نگاه و حس انساندوستی و در راس بچههای گروه، عباس جوانمرد و خسرو شکیبایی، همه درست بودند و در هر جایی که اتفاقی بیفتد همه درست و در سر جایشان هستند.
به زودی پیشت میآییم عنایت جان
اکبر رحمتی هم اظهار داشت: اگر عنایت بود او را بغل میکردم و ماچش میکردم. با هم شوخی داشتیم. می گفتم تو ایلیاتی هستی و بدنت قوی است. به بازوانش دست می زدم و می گفتم تو قوی هستی و میمانی. هر موقع او را میدیدم، به ما خوش می گذشت. انسان مهربان، دوست داشتنی، بردبار و شریف بود. عنایت جان، به زودی می آییم که در آنجا دیدار با هم داشته باشیم و دوباره شوخی کنیم.
false
true
https://paieshgar.ir/?p=228124
false
false



