رمزگشایی از پیوند «تندروی» و «نقشههای شوم»/ وقتی کیهان ترمز سوپرانقلابیها را میکشد
یادداشت و تحلیل پایشگر– هشدار اخیر روزنامه کیهان علیه شعارهای رادیکال در تجمعات شبانه، فراتر از یک توصیه اخلاقی، نشاندهنده ظهور یک «عقلانیت اضطراری» در بدنه حاکمیت است؛ جایی که مرز میان «انقلابیگری» و «آنارشی» بازتعریف شده تا از فضای شکننده دیپلماسی در دوران انتقال و ثبات، در برابر تندبادهای داخلی محافظت شود.
بررسی چرایی این تغییر موضع نشان میدهد که پس از تحولات اسفند گذشته و استقرار نظم جدید تحت هدایت رهبری جدید، اولویت مطلق نظام از «تقابل رسانهای» به «تثبیت اقتدار اقتصادی و دیپلماتیک» تغییر یافته است.
کیهان به عنوان دماسنج جریانهای خاص، به خوبی درک کرده است که در شرایط حساس کنونی، تندرویهای هدایتنشده نه تنها ابزار فشار نیستند، بلکه به «پاشنه آشیل» امنیت ملی تبدیل شدهاند که میتوانند میز لرزان مذاکرات ضروری را واژگون کنند.
در واقع، این هشدار پیامی روشن به هستههای خودسر است که دوران «فشار از پایین» برای تغییر تصمیمات کلان به پایان رسیده و هرگونه کنش خارج از ارکستر واحد نظام، به مثابه بازی در زمین دشمن تلقی میشود.
از منظر امنیتی، این موضعگیری تلاشی است برای تفکیک «بدنه وفادار» از «عناصر نفوذی» که در پوشش شعارهای تند، به دنبال دوقطبیسازی جامعه و ایجاد آشوبهای خیابانی هستند.
کیهان با فراخوان مردم به «شعارهای وحدتبخش»، در حقیقت در حال تبیین دکترین «انعطاف قهرمانانه نسخه ۱۴۰۵» است؛ جایی که حفظ کیان کشور و تأمین معیشت مردم، ایجاب میکند که حتی تندترین رسانهها نیز در قامت مدافع آرامش و حامی عقلانیت دیپلماتیک ظاهر شوند.
این حرکت سد محکمی در برابر کسانی است که میخواهند با رادیکالیسم پوششی، راه را بر تنفس اقتصادی کشور ببندند و مصلحت ملی را قربانی هیجانات ناپایدار کنند.