پایشگر
شماره خبر : 231891
تاریخ انتشار : 2026/05/15
پایشگر

شکار مستمری‌ها در مِه جنگ/ جراحی بی‌رحمانه‌ حقوق‌ بازنشستگان با تیغ “میانگین کل دوره”!

شکار مستمری‌ها در مِه جنگ/ جراحی بی‌رحمانه‌ حقوق‌ بازنشستگان با تیغ “میانگین کل دوره”!

اخبار بانک و بیمه پایشگر– در حالی که بحران نقدینگی، گلوگاه صندوق‌های بازنشستگی را می‌فشارد، بهارستان‌نشینان با پیشنهاد فرمول “میانگین کل دوره”، به‌جای جراحی ریشه‌ها، مستقیماً قدرت خرید نسل‌های آینده را هدف گرفته‌اند.
این سناریو با نادیده گرفتن واقعیت ابرتورم، بازنشستگی را از یک تأمین آتیه به یک مستمری نمادین و حداقلی تنزل خواهد داد.

به گزارش پایگاه خبری پایشگر، آمارهای خیره‌کننده از ثبت‌نام ۲۰۵ هزار نفر برای بیمه بیکاری و تزلزل سودآوری غول‌های بورسی همچون پتروشیمی جم و کشتیرانی حکایت دارد، اما بهارستان‌نشینان در چرخشی معنادار، به دنبال تصویب طرحی هستند که با تغییر “دیکته محاسبه حقوق”، بخش بزرگی از تعهدات آتی صندوق‌های بازنشستگی را به نفع دولت و به ضرر بیمه‌شدگان حذف می‌کند.

آمارهایی که از وضعیت بحرانی شرکت‌های بزرگ و ریزش درآمدهای تأمین اجتماعی منتشر شده، نشان می‌دهد که صندوق‌های بازنشستگی به مرحله‌ «سقوط آزاد» رسیده‌اند.

اما راهکار پیشنهادی فعلی، به‌جای مدیریت بهره‌وری یا اصلاح ساختارهای مدیریتی، مستقیم به سراغ جیب بیمه‌شده رفته است.
با جایگزینی میانگین کل دوره به‌جای دو سال آخر، در واقع دولت آیندگان را مجبور می‌کند تا تاوان سوءمدیریت و تورم سنوات گذشته را بدهند.
کنایه‌آمیز است که در اقتصادی با ابرتورم مزمن، حقوق بیست سال پیش یک کارگر که شاید معادل چند دلار امروز هم نباشد، قرار است در کنار حقوق سال آخر بنشیند و میانگینی را بسازد که تنها خروجی آن، فقر سیستماتیک بازنشسته و کاهشِ ارادی تعهدات بیمه‌گر خواهد بود.

اگر این طرح به مرحله اجرا برسد، مفهوم امنیت خاطر در دوران پیری برای نسل شاغل فعلی به سرابی دوردست تبدیل خواهد شد.
در سیستم‌های بیمه‌ای جهان، چنین اصلاحاتی معمولاً با ثبات پولی و در بازه‌های زمانی طولانی انجام می‌شود، اما در ایران، جایی که ارزش پول ملی در کمتر از یک دهه به یک‌صد کاهش یافته، میانگین گرفتن از کل دوره چیزی جز کشتن انگیزه برای بیمه‌پرداز نیست.

نتیجه‌ این اقدام مجلس، ریزش شدید سطح زندگی بازنشستگان آینده است؛ افرادی که پس از ۳۰ سال واریز حق‌بیمه بر اساس نرخ‌های روز، درمان دریافت مستمری با رقمی مواجه می‌شوند که هیچ نسبتی با هزینه‌های زندگی در زمان بازنشستگی نخواهد داشت.

به نظر می‌رسد متولیان، بجای درمان بیماری ناترازی، ترجیح داده‌اند صورت مسائل را از طریق تغییر فرمول‌های ریاضی پاک کنند تا صندوق‌ها روی کاغذ زنده بمانند، هرچند به قیمت «از پا افتادن بازنشسته» باشد.