صنعت بیمه در خطر سکته فنی!
یادداشت و تحلیل پایشگر– نگاهی گذرا به آمار شش ماهه نخست سال جاری، رشد خیره‌کننده تولید حق بیمه را نشان می‌دهد که در ظاهر گامی بلند به سوی توسعه است، اما کالبدشکافی فنی این ارقام، حقیقتی دیگر را فاش می‌کند.
وقتی رشد تولید حق بیمه با جهشی در پرداخت خسارت همراه می‌شود، باید پرسید آیا این رشد حاصل ارتقای نفوذ بیمه در اقتصاد است یا صرفا بازتابی از تورم افسارگسیخته که قیمت‌ها و تعهدات را به شدت بالا برده است.
تمرکز بیش از هشتاد درصدی پرتفوی بازار بر رشته‌های درمان، زندگی و شخص ثالث، نشان دهنده یک تک‌محصولی خطرناک در صنعت است؛ وضعیتی که در آن صنعت بیمه بیش از آنکه ریسک‌های متنوع اقتصادی را پوشش دهد، به یک سیستم پرداخت هزینه در رشته های پرخسارت تبدیل شده است.
افزایش نسبت خسارت بازار، هرچند در ظاهر اندک به نظر می‌رسد، اما در کنار رشد چشمگیر پرداخت‌ها، زنگ خطری برای حاشیه سود شرکت‌هاست و نشان می‌دهد که سرعت رشد تعهدات، از سرعت رشد درآمدهای فنی پیشی گرفته است.
چشم انداز صنعت تا پایان سال جاری، نبردی میان مدیریت جریان نقدی و فشار تورمی خواهد بود.
با توجه به سهم ۸۵ درصدی شرکت‌های غیردولتی در بازار، فشار اصلی بر دوش بخش خصوصی است که باید میان حفظ سهم بازار و جلوگیری از زیان عملیاتی توازن برقرار کند.
پیش بینی می‌شود تا پایان سال، فشار بر رشته درمان به دلیل هزینه‌های صعودی پزشکی شدت یابد و شرکت‌ها را به سمت سخت‌گیرانه‌تر کردن پذیرش ریسک یا نرخ‌گذاری‌های تهاجمی سوق دهد.
اگر صنعت بیمه نتواند از این وابستگی شدید به رشته های سنتی فاصله گرفته و به سمت محصولات نوآورانه و مدیریت هوشمند خسارت حرکت کند، این رشد ارقامی در پایان سال به جای سودآوری، تنها به عنوان یک تورم کاذب در ترازنامه‌ها ثبت خواهد شد.
در واقع، صنعت بیمه در دوراهی است؛
یا با اصلاح نرخ ها و تنوع بخشیدن به پرتفوی خود به پایداری می‌رسد،
یا در دام رشد عددی غرق شده و با بحران نقدینگی برای پرداخت خسارت‌های پایان سال مواجه می‌شود.