تله سودهای واهی در ترازنامههای بیمهای/ ضرورت گذار از سود نقدی به کیفیت سود برای صیانت از ثبات صنعت
اخبار بانک و بیمه پایشگر– با نزدیک شدن به فصل برگزاری مجامع عمومی شرکتهای بیمه، بحث تقسیم سود نقدی از یک مسئله ساده مالی، به یک چالش راهبردی در حوزه کیفیت سود و کفایت سرمایه تبدیل شده است.
این نقطه دقیقا مرزبینی میان سودهای عملیاتی واقعی و سودهای کاذب ناشی از تسعیر ارز، تعیینکننده بقای شرکتها در سالهای آتی خواهد بود.
به گزارش پایگاه خبری پایشگر، در حالی که سهامداران پس از برگزاری مجمع عمومی سالانه در انتظار پاداش نقدی هستند، تحلیل دقیق ساختار سودآوری نشان میدهد که تقسیم سود ناشی از تسعیر داراییهای ارزی، نه تنها از نظر اصول اقتصادی غیرمنطقی است، بلکه میتواند توانگری مالی شرکتها را به مخاطره اندازد.
در باره دلایل این امر باید گفت که این سودها ریشه در داراییهای بلندمدت دارند و لزوماً بازتاب دهنده عملکرد اجرایی هیئت مدیره نیستند.
*در این میان، بزرگترین تهدید*، شناسایی سودهای موهوم و پنهان کردن کسری ذخایر تحت پوشش سود خالص است که میتواند کفایت سرمایه را به شکلی ساختاری تضعیف کند.
لذا، پاسخ به این پرسش که آیا تقسیم سود در این شرایط درست است یا خیر؟ مثبت نیست، بلکه تقسیم سود تنها زمانی مشروعیت دارد که پیش از آن، تمام کسریهای ذخیره و تعهدات مالیاتی با شفافیت کامل از سود خالص کسر شده و بیمه مرکزی، با نگاهی سختگیرانه و فراتر از حضور نمایشی، از شناسایی سودهای غیرعملیاتی جلوگیری کند.
*در واقع، اولویت اصلی در مجامع سال جاری* نباید میزان سود تقسیمی، بلکه اصالت و کیفیت سود شناسایی شده باشد تا حقوق بیمهگذاران در سایه سودهای کاذب قربانی نشود و سرمایهها به جای خروج از شرکت، صرف تقویت زیرساختهای مالی و ذخایر فنی گردند.