مجموعه توصیههای امام خامنهای به مداحان
عبور از پوسته سخت مذاکرات برای نجات سفرهها؛ آیا زمان “تصمیم بزرگ” برای جراحی اقتصاد از مسیر سیاست خارجی فرارسیده است؟
اخبار اقتصادی پایشگر– در حالی که فشارهای تورمی و رکود حاکم بر بازار، تابآوری معیشتی جامعه را به پایینترین سطح خود رسانده است، کارشناسان معتقدند دیپلماسی فعال تنها کلید خروج از «تنگنای محاصره اقتصادی» و بازگرداندن ثبات به شاخصهای کلان است.
به گزارش پایگاه خبری پایشگر، وضعیت کنونی اقتصاد ایران، دیگر تاب تحمل شوکهای جدید را ندارد و فرسودگی معیشت مردم، ضرورت بازنگری در مدلهای سنتی مذاکره را بیش از پیش نمایان ساخته است.
علی بیگدلی، تحلیلگر ارشد روابط بینالملل، با اشاره به بیثمر بودن برخی سفرهای دیپلماتیک اخیر، بر این باور است که گره اصلی در گفتگوی مستقیم با طرف اصلی منازعه، یعنی ایالات متحده، نهفته است.
او تأکید میکند که تداوم وضعیت «نه جنگ و نه صلح» و تأخیر در حل مسئله محاصره اقتصادی، مستقیماً هزینههای بیکاری و تورم را بر دوش قشر آسیبپذیر میگذارد.
از این منظر، ورود به مذاکرات جامع و شفاف، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت ملی برای «حفظ جان و تأمین معیشت مردم» است که میتواند با کاهش ریسکهای سیستماتیک، سطح عمومی قیمتها را در کوتاهمدت تحت تأثیر مثبت قرار دهد.
تحلیل چرایی ضرورت صلح در آستانه فروپاشی ساختارهای اقتصادی، ما را به این واقعیت میرساند که اقتصاد بدون «ثبات سیاسی» و «ارتباطات مالی بینالمللی» قادر به بازسازی خود نخواهد بود.
زمانی که سطح عمومی قیمتها به دلیل محدودیتهای ارزی و انسداد مبادی ورودی کالا بهصورت لحظهای تغییر میکند، تنها راه مهار اژدهای تورم، رفع تنشهای بنیادین است.
برقراری آرامش دیپلماتیک به معنای پایان دادن به «اقتصاد جنگی» و ورود به عصر «توسعه پایدار» است؛ جایی که سرمایهگذاری داخلی و خارجی جایگزین مداخلات دستوری در بازار میشود.
به گفته بیگدلی، اگر مصلحت عمومی بر حفظ نظام و معیشت استوار است، توقف موقت برخی فعالیتهای تنشزا برای باز کردن شریانهای اقتصادی، وجاهت حقوقی و اخلاقی پیدا میکند.
در نهایت، آینده اقتصاد ایران بیش از آنکه در بازارهای داخلی رقم بخورد، در اتاقهای مذاکره تعیین خواهد شد.
واقعیت این است که زمان به نفع اقتصاد نیمهجان ما در حرکت نیست و هر روز تأخیر در دستیابی به یک توافق ملموس، به معنای تعمیق فقر و از دست رفتن فرصتهای بازسازی زیرساختهای ملی است.
ضرورت صلح، صرفاً یک آرمان اخلاقی نیست، بلکه یک «فرمول ریاضی» برای جلوگیری از فروپاشی توازن اجتماعی است.
در این برهه حساس، دیپلماسی باید شجاعانه در خدمت سفرههای مردم قرار گیرد تا با کاهش فشار محاصره، امید به بهبود وضعیت زندگی و کاهش نرخ تورم دوباره در کالبد جامعه دمیده شود.
دیدگاه ها بسته هستند.