نتانیاهو یا آیزنکوت؛ چه کسی در انتخابات اسرائیل پیروز خواهد شد؟
اخبار سیاسی پایشگر– در آستانه انتخابات کنست (پارلمان) رژیم صهیونیستی، نظرسنجی‌ها از کاهش اعتماد عمومی به کابینه بنیامین نتانیاهو و افزایش احتمال تداوم بن‌بست سیاسی حکایت دارند؛ وضعیتی که با وجود برتری نسبی مخالفان در برخی شاخص‌ها، پیش‌بینی پیروز نهایی و امکان تشکیل کابینه را با ابهام مواجه کرده است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی پایشگر، با نزدیک شدن به انتخابات کنست رژیم صهیونیستی در ۲۷ اکتبر (۵ آبان) و تشدید رقابت میان بلوک بنیامین نتانیاهو و جریان‌های مخالف او، نظرسنجی‌های تازه از تداوم شکاف سیاسی، کاهش اعتماد عمومی به عملکرد کابینه و دشواری تشکیل ائتلافی باثبات حکایت دارد که پیش‌بینی نتیجه نهایی انتخابات را پیچیده کرده است.
تازه‌ترین نظرسنجی‌های منتشرشده نشان می‌دهد که اگرچه مخالفان نتانیاهو در برخی شاخص‌ها از موقعیت بهتری برخوردارند، اما نگرانی از تکرار بن‌بست پارلمانی همچنان یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فضای سیاسی سرزمین‌های اشغالی است.
نظرسنجی‌ها چه می‌گویند؛ برتری مخالفان یا تداوم بن‌بست؟
بر اساس نظرسنجی جدید شبکه ۱۲ تلویزیون رژیم صهیونیستی، در صورت برگزاری انتخابات، بلوک مخالفان نتانیاهو، با احتساب احزاب عرب، از حمایت ۵۰ درصدی برخوردار خواهد بود؛ در حالی که سهم بلوک نتانیاهو، شامل احزاب هم‌پیمان او از جمله حزب «عمخای اسرائیل» به رهبری عوفر وینتر، ۳۵ درصد برآورد شده است.
این نتیجه در شرایطی منتشر شده که برخی نظرسنجی‌های همان هفته از کاهش فاصله میان دو اردوگاه حکایت داشت.
همچنین ۵۸ درصد شرکت‌کنندگان خواهان نخست‌وزیری غیر از نتانیاهو برای به عهده گرفتن ریاست کابینه آینده هستند، در حالی که ۳۴ درصد همچنان از نتانیاهو حمایت کرده‌اند. این ارقام نشان می‌دهد که نتانیاهو، با وجود برخورداری از پایگاه سیاسی مشخص و توانایی قابل توجه در مدیریت ائتلاف‌های پارلمانی، با چالشی جدی در زمینه اعتماد عمومی مواجه است.
با این حال، نباید حمایت از گزینه‌ای غیر از نتانیاهو را معادل حمایت قطعی از یک رهبر مشخص یا برنامه سیاسی واحد دانست. مخالفان نخست‌وزیر کنونی از طیف‌های مختلف سیاسی تشکیل شده‌اند و اختلافات داخلی آنان می‌تواند پس از انتخابات، مسیر تشکیل کابینه را دشوار کند.
نکته مهم دیگر، وضعیت رأی‌دهندگان مردد است. بر اساس نظرسنجی شبکه ۱۲، حدود ۱۱ درصد پاسخ‌دهندگان هنوز درباره انتخاب حزب مورد نظر خود تصمیم نگرفته‌اند؛ اما تنها ۵.۴ درصد درباره انتخاب میان دو بلوک اصلی مردد هستند یا هنوز موضعی مشخص ندارند. برآورد منتشرشده در این نظرسنجی نشان می‌دهد آرای مردد می‌تواند معادل حدود شش کرسی کنست باشد؛ ظرفیتی که در صورت نزدیک بودن نتایج نهایی، قدرت تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت ائتلاف‌ها خواهد داشت.
سایه هفتم اکتبر بر انتخابات؛ بحران اعتماد به کابینه نتانیاهو
در حالی که شکست امنیتی هفتم اکتبر (عملیات طوفان الاقصی) بر رفتار انتخاباتی اسرائیلی‌ها تأثیر گذاشته است، نظرسنجی نشان می‌دهد که ۶۷ درصد شرکت‌کنندگان معتقد هستند کابینه نتانیاهو کاستی‌ها و غفلت‌های منتهی به حوادث هفتم اکتبر را اصلاح نکرده است. تنها ۱۴ درصد اعلام کرده‌اند که این کاستی‌ها برطرف شده‌اند. حتی در میان حامیان بلوک نتانیاهو نیز ۴۰ درصد معتقدند کابینه نتوانسته است این نواقص را اصلاح کند.
آیزنکوت؛ چهره‌ای برای بازسازی اعتماد؟
در بخش دیگری از نظرسنجی، گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش رژیم صهیونیستی و مهم‌ترین رقیب نتانیاهو، در ارزیابی پاسخ‌دهندگان درباره توانایی اصلاح ناکامی‌های امنیتی موقعیت بهتری داشته است.
۴۸ درصد شرکت‌کنندگان گفته‌اند به جناحی به رهبری آیزنکوت برای اصلاح کاستی‌ها و غفلت‌های منتهی به هفتم اکتبر اعتماد بیشتری دارند؛ در حالی که ۳۰ درصد از کابینه تحت رهبری نتانیاهو حمایت کرده‌اند. در پرسشی دیگر درباره اعتماد به توانایی اصلاح این ناکامی‌ها نیز آیزنکوت با ۴۴ درصد در برابر ۲۸ درصد نتانیاهو پیشتاز بوده است.
پیش‌بینی دشوار پیروزی
نظرسنجی شبکه ۱۳ تلویزیون رژیم صهیونیستی، علاوه بر بررسی گرایش رأی‌دهندگان، از شرکت‌کنندگان پرسیده است که پیش‌بینی می‌کنند کدام بلوک در انتخابات پیروز شود!؟
بر اساس نتایج اعلام‌شده، ۳۴ درصد معتقد بوده‌اند که هیچ‌یک از دو اردوگاه به پیروزی قاطع دست نخواهد یافت و انتخابات با تساوی یا وضعیتی بدون برتری پایان می‌یابد. ۲۷ درصد پیروزی ائتلاف نتانیاهو را محتمل دانسته‌اند، ۲۱ درصد به پیروزی بلوک چپ باور داشته‌اند و ۱۷ درصد نیز گفته‌اند که از نتیجه احتمالی اطلاعی ندارند.
در میان حامیان ائتلاف نتانیاهو، ۵۵ درصد پیروزی این اردوگاه را پیش‌بینی کرده‌اند؛ رقمی که در مقایسه با ارزیابی‌های پیشین، از کاهش اطمینان در بخشی از پایگاه سیاسی نخست‌وزیر حکایت دارد. در همین گروه، ۲۷ درصد احتمال داده‌اند که هیچ‌یک از دو اردوگاه نتواند اکثریت لازم را به دست آورد و تنها سه درصد پیروزی بلوک چپ را محتمل دانسته‌اند.
در سوی مقابل نیز میزان اطمینان به پیروزی مخالفان کاهش یافته است. در حالی که دو ماه پیش نیمی از حامیان اپوزیسیون پیروزی بلوک «تغییر» را پیش‌بینی می‌کردند، در نظرسنجی جدید تنها اندکی بیش از یک‌سوم آنان چنین ارزیابی‌ای داشته‌اند و سهم قابل توجهی نیز احتمال بن‌بست را مطرح کرده‌اند.
دفنا لیئل، خبرنگار سیاسی شبکه ۱۲ تلویزیون رژیم صهیونیستی، در گزارشی با بررسی نظرسنجی‌های منتشرشده در سرزمین‌های اشغالی، بر دشواری پیش‌بینی نتیجه انتخابات تأکید کرد و نوشت که نتایج نظرسنجی‌های این دوره، به دلیل نوسان در روندهای ثبت‌شده، امکان ترسیم تصویری قطعی از نتیجه رقابت‌ها را محدود کرده است.
آیا با تغییر احتمالی نخست‌وزیر، سیاست‌های اسرائیل نیز تغییر خواهد کرد؟
اما با نزدیک شدن به انتخابات و احتمال سقوط نتانیاهو، این پرسش مطرح می‌شود که آیا کنار رفتن بنیامین نتانیاهو و روی کار آمدن یکی از رقبای او می‌تواند به تغییر اساسی در سیاست‌های داخلی و منطقه‌ای این رژیم منجر شود یا صرفاً شیوه مدیریت و اجرای سیاست‌ها را دگرگون خواهد کرد؟
واقعیت این است که جریان مخالف نتانیاهو، متشکل از چهره‌هایی مانند گادی آیزنکوت، رئیس اسبق ستاد ارتش، نفتالی بنت، نخست وزیر اسبق یائیر لاپید، رئیس اپوزیسیون و آویگدور لیبرمن، رئیس حزب اسرائیل خانه ما، از نظر گرایش سیاسی و اولویت‌های داخلی یکدست نیست.
با این حال، مخالفت با بنیامین نتانیاهو لزوماً به معنای مخالفت با رویکردهای امنیتی و منطقه‌ای کابینه او نیست. برخی از این سیاستمداران، سابقه حضور در کابینه‌های پیشین نتانیاهو را دارند و مواضع آنان درباره ایران، فلسطین و مسائل امنیتی باید بر اساس سوابق اجرایی و اظهارات رسمی‌شان ارزیابی شود.
در موضوع ایران نیز باید میان اختلاف بر سر نحوه مدیریت تقابل و مخالفت با اصل سیاست تقابلی تفاوت قائل شد. کابینه آینده ممکن است در شیوه تعامل با آمریکا، نوع برخورد با بحران‌های منطقه‌ای یا استفاده از ابزارهای نظامی و دیپلماتیک تغییراتی ایجاد کند؛ اما چنین تحولاتی به‌خودی‌خود به معنای تغییر اهداف راهبردی رژیم صهیونیستی در منطقه نیست.
در مورد فلسطین نیز مواضع مخالفان نتانیاهو یکسان نیست. برای مثال، نفتالی بنت با تشکیل کشور مستقل فلسطین مخالفت کرده، در حالی که یائیر لاپید در مقاطعی از راه‌حل دودولتی حمایت کرده است. بنابراین، نمی‌توان همه جریان‌های مخالف را در این زمینه هم‌موضع دانست؛ همان‌طور که اختلافات سیاسی آنان با نتانیاهو نیز الزاماً به معنای تغییر سیاست‌های اسرائیل در قبال غزه و کرانه باختری نیست.
احتمال تشکیل دولت وحدت ملی با مشارکت برخی مخالفان نتانیاهو و احزاب نزدیک به او نیز وجود دارد. چنین ائتلافی ممکن است در مدیریت روابط خارجی یا بازسازی اعتماد به نهادهای امنیتی تغییراتی ایجاد کند، اما پیامدهای آن به ترکیب کابینه و تصمیم‌های اجرایی وابسته خواهد بود.
دیدگاه ها بسته هستند.