از دبی تا تهران؛ یک موج از ترس، یک مسیر از ریزش/ بانک‌های ایران و منطقه در تله تنش‌های سیاسی

اخبار بانک و بیمه پایشگر-در حالی که تنش‌های سیاسی منطقه، لرزه بر اندام بورس‌های خلیج فارس انداخته و سرمایه‌ها را از نمادهای بانکی به سمت نفت برنت سوق داده است، بانک‌های ایران نیز در حصار مشابهی گرفتار شده‌اند.

به گزارش پایگاه خبری پایشگر، تضاد میان رشد قیمت نفت و ریزش سهام، نشان از فرار نقدینگی از دارایی‌های ریسک‌پذیر به سمت بازارهای امن دارد که در نهایت، هر دو بازار را در برابر شوک‌های ژئوپلیتیک آسیب‌پذیر کرده است.

ریزش شاخص بانک های کشورهای خلیج فارس در اثر تنش های سیاسی، در حالی که قیمت نفت را به سمت بالا راند، نشان دهنده فرار سرمایه از دارایی های ریسک پذیر به سمت کالاهای امن است.

در بازارهای مالی جهان، بانک ها به عنوان موتور محرک اقتصاد، اولین واکنش را به هرگونه ناپایداری سیاسی نشان می دهند.
ریزش ۰.۴ تا ۰.۸ درصدی بورس های خلیج فارس، نتیجه مستقیم افزایش ریسک سیستماتیک است.
سرمایه گذاران بین المللی در مواجهه با تنش های منطقه، تمایل دارند پرتفوی خود را از سهام بانکی که به شدت با ثبات سیاسی گره خورده است، خارج کرده و به سمت نفت برنت یا ابزارهای امن پناه ببرند.
این یک الگوی تکرار شونده در بازارهای جهانی است که در آن ریسک جنگ، ابتدا نقدینگی را از بورس خارج و به سمت کمودیتی ها سوق می دهد.

در مقایسه با بانک های کشورهای خلیج فارس، وضعیت بانک های ایران پیچیدگی متفاوتی دارد. در حالی که بانک های منطقه مستقیماً تحت تاثیر خروج سرمایه خارجی هستند، بانک های ایران به دلیل نبود دسترسی مستقیم به بازارهای جهانی، بیشتر تحت تاثیر انتظارات تورمی و نوسانات ارزی قرار دارند.
با این حال، تنش های سیاسی در ایران معمولا منجر به افزایش تقاضا برای دارایی های سخت می شود و این موضوع باعث می شود نقدینگی به جای ورود به سهام بانکی، به سمت بازار ارز و طلا متمایل شود که در نهایت منجر به رکود در معاملات نمادهای بانکی داخلی می گردد.

تضاد میان افزایش قیمت نفت و ریزش بورس، نشان دهنده این است که رشد قیمت نفت در کوتاه مدت، اثر مثبتی بر قیمت سهام بانک ها ندارد.
زیرا ریسک های امنیتی تنگه هرمز و تنش های سیاسی، باعث کاهش اعتماد به آینده رشد اقتصادی در منطقه می شود.
در حالی که بانک های جهانی در شرایط مشابه با افزایش نرخ بهره برای مقابله با تورم ناشی از جنگ می جنگند، بانک های منطقه خلیج فارس اکنون با فشار فروش مواجه اند تا ریسک های احتمالی را پوشش دهند.

تاثیر این تنش ها بر قیمت سهام بانک های ایران را می توان در قالب کاهش تقاضای خرید و افزایش عرضه دید.
وقتی ریسک های سیاسی بالا می رود، سرمایه گذار ایرانی به دنبال دارایی هایی است که در برابر تورم مقاوم باشند.
اگرچه بانک ها در ترازنامه خود دارایی های کلانی دارند، اما در شرایط تنش، سرعت بازگشت سرمایه در سهام بانکی پایین است و این موضوع باعث می شود نقدینگی از این بخش خارج شده و به سمت بازارهایی مانند مسکن یا ارز حرکت کند که در نهایت منجر به اصلاح قیمت یا رکود در نمادهای بانکی ایران می شود.

در نهایت، مقایسه رفتار بانک های ایران و خلیج فارس نشان می دهد که هر دو تحت تاثیر یک موج هستیم، اما با واکنش های متفاوت. بانک های منطقه با ریزش قیمت های بورسی در برابر فشار خارجی واکنش نشان دادند، اما بانک های ایران در سایه تنش ها، با چالش نقدینگی و انتقال سرمایه به بازارهای موازی دست و پنجه نرم می کنند.
این وضعیت تایید می کند که در شرایط بحرانی، تخصص گرایی در مدیریت ریسک و اتکا به دارایی های واقعی، تنها راه نجات برای سرمایه گذاران در هر دو بازار است.