مجموعه توصیههای امام خامنهای به مداحان
خلأ مطالبات اجتماعی در انتخابات
اخبار سیاسی پایشگر- فروزان آصف نخعی ،انتخابات ریاستجمهوری 1400کماکان موضوعات سیاست داخلی و خارجی در صدر اخبار قرار دارند. بدون آنکه بخواهم اهمیت آنها را نادیده بگیرم در طرح مسائل، به نظر میرسد به نوعی شاهد تاخر فرهنگی هستیم، زیرا هژمونی دست قدرتمند دولت برای تامین بهشت نزد اصولگرایان و اصلاحطلبان، توهم و گمراهی تغییر از بالا به هر نحو ممکن را به ارمغان آورد. هر چند در انقلاب اسلامی ۵۷ و ادامه آن در جنگ ۸ ساله، معجزه بزرگ حضور مردم در پیروزی بر حکومت شاهنشاهی و حفظ خاک کشور در جنگ را به عینه مشاهده کردیم، ولی فقدان نظریه اجتماعی و احزاب اجتماع محور ناشی از آن به اندازهای چشمگیر بود که شواهد نشان میدهند در هیچیک از انتخابات و برنامهریزیها، مطالبات اجتماعی در نوک پیکان تحولات قرار ندارند. برای مثال برای نخستین بار بعد از ۳۹ سال از وقوع انقلاب اسلامی سال ۵۷، جداول شاخصهای اجتماعی وارد برنامه پنج ساله ششم (۱۴۰۰-۱۳۹۶) شد. پیش از آن جداول موجود در برنامههای توسعه، تنها روی نرخ مشارکت در حوزه شاخصهای اقتصادی از جمله سرمایهگذاریهای اقتصادی، جادهسازی و… بدون اشارهای به شاخصهای اجتماعی میپرداختند. به عبارت دیگر بعد از جنگ حاکمیت نگاه تکساحتی به توسعه با نگاه مهندسی از بالا منتج از جهان دوقطبی، باعث شد بخش اجتماعی پیشرفتی نداشته باشد. فقدان نگاه مذکور باعث میشد زیست نیمهجان سازمان تامین اجتماعی، در دهه ۸۰ خورشیدی و در انتخابات ۱۳۸۴، منجر به پیروزی پوپولیسم با ۷۰۰ میلیارد دلار درآمد نفتی طی ۸ سال و در نهایت به جای سرمایهداری صنعتی، منتهی به رشد سرمایهداری نوکیسه فاسد شد.
اینکه اصولگرایان چرا از چنین خلئی رنج میبرند، تعجببرانگیز نیست، ولی فقدان مطالعات اجتماعی در حوزه اصلاحطلبان شاید خود ناشی از عدم آگاهی از تاریخ شکلگیری نظام تامین اجتماعی از جمله در آلمان در زمان بیسمارک و در انگلستان پس از جنگ دوم جهانی باشد که به عنوان یک شاخص اساسی تامین امنیت ملی مورد توجه مسوولان این کشور قرار گرفت. در جهان توسعهیافته، آزادیهای فردی و گروهی، زمانی معنا یافتند که در کنار آن، ثبات شامل ثبات سیاسی و اقتصادی با تکیه بر رفاه و تامین اجتماعی و ارتقای روابط با نظام بینالملل در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی مورد توجه واقع شد. عدم توجه اصلاحطلبان به مقوله تامین اجتماعی در سخنان محمد ستاریفر مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی در سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰، منتشر شده در کتاب هفت خوان توسعه صفحههای ۱۰۶ و ۱۰۷ بسیار تاملبرانگیز است. ستاریفر میگوید: «زمانی که بحث تامین اجتماعی را مطرح کردم دوستان دیگر در مورد آن یا سکوت کردند یا مخالف بودند، میتوان اینطور گفت در سال ۱۳۷۵ که جمعی از نخبگان دور هم جمع شده بودند، فهم زیادی از تامین اجتماعی نداشتند، حتی مطرح میشد که این موضوع دغدغه نیست. حتی در سال ۱۳۸۴ که دکتر معین کاندیدا شده بودند، وقتی بحث تامین اجتماعی مطرح شد، آقار رضا خاتمی که فرد خوش فکری نیز هستند، در یک جمع شصت، هفتاد نفره به من اعتراض کردند که چرا باز درباره این موضوع صحبت میکنم؛ یعنی حتی در سال ۱۳۸۴ نیز فهمی مشترک از موضع تامین اجتماعی وجود نداشت».
دیدگاه ها بسته هستند.