مجموعه توصیههای امام خامنهای به مداحان
عبور از برزخِ هرمز؛ معمایِ توازن میانِ “بازدارندگیِ نظامی” و بقایِ اقتصادی
اخبار اقتصادی پایشگر– در حالی که سایه سنگین وضعیت «نه جنگ و نه صلح» بر گلوگاه هرمز سنگینی میکند، بزرگترین چالش حکمرانی در ایرانِ پس از بحران، عبور از بنبستِ انتظارات تورمی است.
به گفته کارشناسان، امروز امنیت ملی نه تنها در برد موشکها تعریف میشود؛ بلکه در توان خرید مردمی است که معیشتشان در تلاطم امواج خلیجفارس، میانِ دوراهیِ «ایستادگی» یا «سقوطِ ریال» گرفتار شده است.
به گزارش پایگاه خبری پایشگر، تنگه هرمز در معادلات امروز، بیش از آنکه یک معبر استراتژیک باشد، به «دماسنجِ اقتصاد ایران» تبدیل شده است.
تداوم وضعیت فعلی—یعنی استقرار در لبه اصطکاک بدون درگیری تمامعیار، اگرچه از منظر نظامی یک «پیروزی در سایه» و عامل بازدارندگی در برابر تهاجمات بیشتر محسوب میشود، اما از منظر اقتصاد کلان، حکمِ «شکنجهی قطرهچکانی» را دارد که با تغذیه انتظارات تورمی، غولِ ابرتورم را بیدار نگه میدارد.
مدیریت این بحران ایجاب میکند که «دیپلماسیِ میدان» جای خود را به «دیپلماسیِ ثبات» بدهد؛ به این معنا که ایران باید با استفاده از دستِ پر خود در هرمز، از لاکِ تدافعی خارج شده و توازن جدیدی را در سطح بینالملل تعریف کند که در آن، “امنیتِ تردد جهانی” مستقیماً به “امنیتِ معیشت داخلی” گره بخورد.
بدون خروج از این برزخ و شفافسازی افقهای سیاسی، هزینهی ریسکِ تجارت با ایران، کمرِ تولید و سفرههای مردم را خواهد شکست.
واقعیتِ عریانِ مصلحت ملی در سال ۱۴۰۵ حکم میکند که بپذیریم قدرت نظامی بدون پشتوانه اقتصادی، به سرعت مستهلک میشود.
برای مهار ابرتورم در میانه این بحران، راهکار نه در شعار، بلکه در «مدیریتِ عقلانیِ تنش» نهفته است.
دولت باید با تفکیکِ «خطوط قرمز امنیتی» از «تعاملات ضروری اقتصادی»، مانع از تبدیل شدن هر جابجایی نیرو در خلیجفارس به یک شوک ارزی در بازار تهران شود.
امنیت واقعی زمانی محقق میشود که مقتدرترین نیروهای نظامی ما، نگهبانِ بازاری باشند که در آن قیمت نان با هر شلیکِ اخطار، جابجا نشود.
مهار بحران فعلی تنها با یک «جراحیِ جسورانه در سیاست خارجی» و بازگرداندن ثبات به متغیرهای پولی میسر است؛ چرا که هیچ سنگری مستحکمتر از رضایت و توان معیشتی مردمی نیست که قرار است بارِ ملیگرایی و ایستادگی را بر دوش بکشند.
دیدگاه ها بسته هستند.