کالابرگ در تره‌بار سهروردی؛ وقتی دولت با جیب خالی فروشنده، رویای حمایت از مردم را می‌بافد!

اخبار اقتصادی پایشگر– عدم تسویه حساب‌های دولتی با تامین‌کنندگان، زنجیره توزیع کالابرگ را به لرزه انداخته و مردم را در فروشگاه‌ها، و مراکز توزیعی دولتی نظیر میادین تره‌بار با بن‌بستی تلخ روبرو کرده است.

به گزارش پایگاه خبری پایشگر، بحران فعلی در نظام توزیع کالابرگ، ریشه در یک نقص ساختاری در مدیریت نقدینگی دولت دارد.
وقتی فروشگاه‌ها و تامین‌کنندگان کالا، محصولات خود را با کالابرگ تحویل می‌دهند اما مبالغ مربوطه را با تاخیر زیاد یا به صورت ناقص دریافت می‌کنند، در واقع در حال تامین مالی دولت از جیب خود هستند.
این وضعیت در مراکز توزیع کلان مانند تره‌بار سهروردی که حجم گردش کالا در آن بسیار بالاست، به سرعت به یک بحران تبدیل شده و باعث شده تا فروشندگان، ارائه محصولات کالابرگی را متوقف کنند.

رویکرد دولتی در مواجهه با این معضل، متاسفانه تنها در سطح تهدید به برخورد با فروشگاه‌های متخلف باقی مانده است.
این نگاه تک بعدی و پلیسی، ریشه مشکل را نادیده می‌گیرد و به جای حل مسئله نقدینگی، سعی در فشار بر حلقه ضعیف زنجیره توزیع دارد.
در حالی که فروشنده تره‌بار سهروردی با هزینه‌های جاری و خرید روزانه مواد غذایی روبروست، تهدید به جریمه توسط مسئولانی که خود تاخیر در پرداخت‌ها را ایجاد کرده‌اند، تنها باعث افزایش تنش میان مردم و فروشندگان شده و اعتماد متقابل را تخریب می‌کند.

این وضعیت منجر به ایجاد یک تورم پنهان و کاهش کیفیت کالاهای توزیع شده است.
وقتی فروشگاه احساس کند که سرمایه در گردش او درگیر بدهی‌های دولتی شده، برای جبران خسارت، یا کیفیت کالای کالابرگی را پایین می‌آورد یا در دسترس قرار دادن آن را سخت می‌کند.
این یعنی کالابرگ که قرار بود ابزاری برای حمایت از اقشار آسیب‌پذیر باشد، به دلیل ناکارآمدی در سیستم پرداخت‌ها، تبدیل به یک وعده توخالی شده که نه فروشنده از آن سود می‌برد و نه مصرف‌کننده.

راه حل خروج از این بن‌بست، تغییر مدل پرداخت از سیستم اعتباری به سیستم پرداخت آنی یا کوتاه‌مدت است.
دولت باید به جای تهدید، یک مکانیسم پرداخت تضمین شده و سریع (مانند تراکنش‌های لحظه‌ای یا اسناد خزانه کوتاه‌مدت) ایجاد کند تا فروشنده اطمینان یابد که وجه کالا در کمترین زمان ممکن باز می‌گردد.
همچنین، ایجاد یک صندوق تضمین پرداخت در سطح شهرداری‌ها یا سازمان‌های نظارتی می‌تواند شکاف اعتماد میان دولت و فروشگاه‌ها را پر کند و جریان توزیع را دوباره به چرخه عادی بازگرداند.

در نهایت، برای نجات سیستم توزیع در مراکزی مانند تره‌بار سهروردی، لازم است مسئولین از فضای اداری خارج شده و با واقعیت‌های بازار روبرو شوند.
تا زمانی که اولویت دولت پرداخت به تامین‌کننده نباشد، هیچ مقدار نظارت یا جریمه‌ای نمی‌تواند مردم را به کالاهایی دسترسی داشته باشند که فروشنده‌اش از ترس ضرر مالی، عرضه آن‌ها را متوقف کرده است.
نجات کالابرگ در گروی تبدیل این ابزار از یک سند مدیونیت دولتی به یک ابزار پرداخت واقعی و سریع است.