ایران در قرق جمعیت فعال، اما در حصار تنگناهای ساختاری/ معمای گرایش ۶۰ درصدی به تیغ سزارین در هزاره سوم

اخبار اجتماعی پایشگر– جدیدترین پایش‌های جمعیتی حکایت از آن دارد که ایران با داشتن ۶۹ درصد جمعیت در سن فعالیت، بر روی یک فرصت طلایی اقتصادی ایستاده است.
به گزارش پایگاه خبری پایشگر، اما در لایه‌های زیرین این آمار، ناترازی‌های نگران‌کننده‌ای از تمرکز فشرده جمعیت در ۲۰ درصد خاک کشور تا آمارهای تکان‌دهنده سقط جنین و نرخ بالای طلاق دیده می‌شود که حکایت از تغییر بنیادین در سبک زندگی و باورهای اجتماعی دارد.
ایران امروز، سیمای سرزمینی را دارد که در آن ۷۶ درصد مردم، هیاهوی شهرنشینی را به آرامش روستا ترجیح داده‌اند، شهری‌شدنی که با خود نوعی تراکم ناهماهنگ به همراه آورده و نیمی از جمعیت را در مساحتی اندک محصور کرده است.
در این میان، پنجره جمعیتی با حضور ۲۰ میلیون زن در سن باروری، هنوز گشوده است، اما آمارهای حیاتی از حقیقتی دیگر سخن می‌گویند.
جایی که به ازای هر ۲.۴ ازدواج، یک طلاق به ثبت رسیده و نرخ بالای سقط‌های خودبه‌خودی (۷۷ درصد) زنگ خطری را برای سلامت محیطی و تغذیه‌ای مادران به صدا درآورده است.

این آمارها نشان‌دهنده شکاف میان پتانسیل باروری و واقعیت‌های معیشتی و سلامت است که باعث شده حتی رویداد مقدسی چون تولد نیز تحت‌تاثیر ساختارهای مدرن قرار گیرد.

در این میان، آمار ۶۰ درصدی زایمان به روش سزارین، پرسشی بزرگ را در ذهن تحلیل‌گران ایجاد کرده است.
ریشه این گرایش غالب را نباید تنها در مسائل پزشکی جست، بلکه این موضوع یک پدیده اجتماعی-فرهنگی است.
ترس از دردهای زایمان طبیعی در سایه نبود زیرساخت‌های کافی برای زایمان‌های بی‌درد، القای استرس‌های کاذب در سیستم درمانی و در مواردی نگاه لوکس و برنامه‌ریزی‌شده به تاریخ تولد، باعث شده تا تیغ جراحی بر فرآیند طبیعی فیزیولوژیک پیشی بگیرد.

زنان ایرانی در بسیاری از موارد، سزارین را نه به عنوان یک انتخاب، بلکه به عنوان مسیری برای فرار از ترس از دست دادن کنترل بر بدن خود در محیط‌های بیمارستانی برمی‌گزینند.
پیوند این میل به سزارین با نرخ بالای شهرنشینی، نشان می‌دهد که انسان مدرن ایرانی در جستجوی قطعیت و سرعت حتی در طبیعی‌ترین اتفاق حیات است، امری که نیازمند بازنگری جدی در فرهنگ‌سازی سلامت و بهبود استانداردهای زایمان طبیعی در کشور است.