خطر درونی تعصب در برابر تخصص؛ چگونه تفکر افراطی جایگاه عقلانیت را در تصمیمات کلان کشور می‌بلعد؟

اخبار سیاسی پایشگر– نفوذ جریان‌های تندرو در لایه‌های تصمیم ساز، تهدیدی جدی برای دیپلماسی و ثبات ملی است که تنها با بازگشت به مدار عقلانیت و تخصص قابل مهار می شود.

به گزارش پایگاه خبری پایشگر، سیاست گذاری بر اساس تعصبات ایدئولوژیک به جای تحلیل های واقع گرایانه، کشور را در معرض انزوای شدید و آسیب های اقتصادی قرار داده است.
وقتی تندروهای درون سیستم، تصور می کنند حقیقت مطلق در اختیار آنهاست، صدای خرد و تخصص را خاموش می کنند.
این رویکرد که در چهره های خاصی در دستگاه رسانه و سیاست تجلی یافته، به جای تقویت نظام، آن را در برابر تهدیدات خارجی آسیب پذیر می کند و باعث می شود لایه های اجتماعی دچار گسست و ناامیدی شوند.

عناصر افراطی با تسلط بر ابزارهای تبلیغاتی و رسانه ای، سعی در تحریف واقعیت ها و تحمیل نگرش های بسته به جامعه دارند.
این جریان ها با استفاده از ادبیات تهاجمی، هرگونه نقد یا تخصص را به عنوان خیانت یا ضعف معرفی می کنند.
در حالی که جهان در حال تغییر است، این حلقه بسته از تفکر، کشور را در فضای بسته ای حبس کرده که در آن صدای تحلیل گران واقع بین شنیده نمی شود و تصمیم ها به جای اینکه بر اساس منافع ملی باشد، بر اساس خوشایند های گروهی اتخاذ می گردد.

برای رهایی از این بن بست، نخستین گام، بازگرداندن تخصص به جای تکریم تعصب است.
سیستم تصمیم سازی باید از حالت تک شخص یا تک گروهی خارج شده و به سمت مدل های مشورتی و یا شایسته‌سالاری حرکت کند.
راهکار عملی، ایجاد لایه های نظارتی است که در آن هر تصمیم سیاسی با تحلیل های فنی و اثرسنجی های دقیق سنجیده شود تا مانع از آن شود که تندروها با اتکا به شعارهای توخالی، مسیر حرکت ملی را منحرف کنند.

خلاص شدن از اثرات مخرب این عناصر، نیازمند یک بازنگری در نحوه انتصابات در دستگاه های حساس است.
جایگزینی چهره های تک بعدی با مدیرانی که علاوه بر وفاداری، دارای صلاحیت های بین المللی و درک عمیق از پیچیدگی های سیاسی باشند، تنها راه نجات است.
نظام سیاسی باید متوجه شود که تندروی در ابزارها و نگرش ها، نه تنها باعث قدرت نمایی نمی شود، بلکه دشمنان خارجی را برای نفوذ و تخریب بیشتر، تشویق می کند و باعث فرسودگی سرمایه اجتماعی می شود.

در نهایت، تکیه بر هوشمندی اجتماعی و حمایت از چهره های میانه رو و متخصص در بدنه سیستم، می تواند توازن قدرت را تغییر دهد.
تندروها زمانی شکست می خورند که صدای عقلانیت در سطح ملی تقویت شود و معیارهای ارزیابی عملکرد، جایگزین معیارهای اعتقادی شود.
نجات کشور از این وضعیت، در گروی پذیرش این حقیقت است که مدیریت یک کشور، با تخصص و تدبیر ممکن است، نه با تندروی و تحمیل نظرات شخصی بر روی سرنوشت میلیون ها انسان.