السیسی تکرار می شود؟!

یادداشت و تحلیل پایشگر: حسن فتحی

از روزی که امضای دونالد ترامپ و مسعود پزشکیان دو رییس جمهوری آمریکا و جمهوری اسلامی در پای یک توافق نامه صلح نقش بست مشخص شد که جمهوری اسلامی با تجدید نظر در برخی سیاست ها راه جدیدی را در پیش گرفته که قرار است به تنش زدایی و تعامل با همسایه ها وجامعه جهانی منتهی شود، رویای خیلی ها رنگ باخت.
پس از آن حادثه و رویداد دراین روزهای پر التهاب ،حرف و حدیث ها و تحلیل ها و مسایل بسیاری از سوی افراد،جناح ها و باندهای مختلف درباره آینده ارائه می شود که برخی واقع گرایانه هستند وبرخی هم مغرضانه وحتی عوامفریبانه .
دراین میان درتعدادی از تحلیل ها موضوع کنارزدن مسعود پزشکیان و روی کارآمدن شخصی درقالب ژنرال السیسی رییس جمهور نظامی مصر مطرح می شود که جای تامل و سوال دارد.
نمی توان ادعا کرد تمامی کسانی که این تحلیل ها را ارائه می دهند صادق و دلسوز هستند بلکه باید اعتراف کرد که بخشی از آن مغرضانه و در راستای جوسازی علیه دیپلماسی و تعامل با جهانیان خصوصا آمریکاست.
دردنیا دو حرکت برای تغییر حاکمیت صورت گرفته که یکی با خشونت همراه بوده و دیگری با نرمی وهوشمندانه .

اولی کودتای ژنرال پینوشه علیه سالوادور آلنده رییس جمهور چپگرای شیلی بود که منجر به مرگ آلنده و استقرار یک حکومت سرکوبگرگردید.

دومی قدرت گرفتن ژنرال السیسی درمصر و حذف تدریجی محمدالمرسی رییس جمهور غیرنظامی این کشور و اخوان المسلمین.
جالب توجه است که هردوی ژنرال ها قبل از دردست گرفتن قدرت ،در حکومت های پیشین مسوولیت های بالای نظامی داشته و با دولت ها همکاری می کردند.

حال عده ای درصدد القای این مساله هستند که درجمهوری اسلامی هم روند تحولات به سویی است که یک ژنرال با کنار زدن پزشکیان قدرت را قبضه کند.

البته دو احتمال را می توان برای آینده کشور پیش بینی کرد ولی آنچه مردم خواستارش هستند با خواسته ها و اهداف باندهای قدرت متفاوت یا حتی درتضاد است.

مردم نه دنبال السیسی هستند نه پینوشه یا گورباچف.بلکه آنها خواستارآرامش ،رفاه وصلح هستند.
اگر قرار است بلاتکلیفی پایان یافته و آتش بس فعلی به صلحی پایدار منجر شودنیاز است مردم سالاری و شهروند مداری حاکم شود.

آیا السیسی احتمالی یا دیگر گزینه ها می توانند رضایت اکثریت مردم را تامین کنند؟
جامعه درحال عبور از دوران سخت و ناپایدار است. دوران جدیدی در راه است که باید راهگشا ومثبت باشد.