نوبت صدا و سیماست

یادداشت و تحلیل پایشگر: حسن فتحی
نوشتم که زمان تغییر فرارسیده است.تغییر دردیدگاه ها،تغییر دربرخوردها،تغییر در شعارها و در نهایت تغییر در شیوه حکمرانی.
یکی از جاهایی که باید تغییر کند و بوی آن هم استشمام می شود صدا و سیماست.

صدا و سیمایی که در تمامی این مدت نقش بلندگوی اپوزیسیون را ایفا کرده، در شرایطی که مردم نیاز به آرامش داشتند و از گرانی و تورم و کمبود و بیش از همه بلاتکلیفی رنج می بردند این سازمان و بلندگوهایش در اختیار باندها و گروه ها و کسانی بود که بنا به دلایلی تمایلی به بازگشت آرامش و صلح به جامعه و کشور نداشتند.
لذا در این مقطع که تابوی 47 ساله شکسته شده و روسای جمهور آمریکا و جمهوری اسلامی امضایشان را در کنارهم پای یک توافق نامه می گذارند باید تریبون رسمی کشور هم دچار تغییر و دگرگونی شود همان گونه که در شورای عالی امنیت ملی و دیگر نهادها و سازمان های انتصابی نیاز به چنین تغییر و تحولی احساس می شود.
صدا وسیما سال هاست به تریبون اپوزیسیون علیه دولت و دیپلماسی تبدیل شده و رویاروی مردم ایستاده است.

ادامه این روند می تواند بیش از پیش این سازمان را در انزوا قرارداده و ریزش مخاطبانش را تسریع کند.
بارها مقامات و مسوولان از سیاستی که صدا وسیما در پیش گرفته انتقاد کرده اند.

همین چند روز پیش بود که عراقچی وزیر امور خارجه گفته بود لازم است صدا و سیما و وزارت امورخارجه هماهنگی بیشتری داشته باشند.
البته انتقاد از صدا وسیما محدود به وزیرامور خارجه نبوده زیرا قبل از او هم پزشکیان رییس جمهور اعلام کرده بود حق ندارید با تحلیل های غیر مستند به تشویش افکارعمومی و سیاه نمایی بپردازید.
صدا و سیمایی که خود را ملی می داند باید درخدمت ملت باشد.

درحالی که این سازمان عریض و طویل به دلیل بافت فکری و دیدگاه های گردانندگانش به تریبون افراد و جناح خاصی تبدیل شده که چندان به نفع مردم و کشور سخن نمی گویند.
روندی که این سازمان در زمان 2 جنگ ناخواسته اخیر و دردوران مذاکره پیش گرفت بیشتر نشان دهنده هم سویی با تریبون های متخاصم و کسانی بود که می خواستند به جنگ و ویرانی دامن بزنند.
درکشوری که فقط یک سازمان خود را مسوول اطلاع رسانی می داند روش صدا و سیما و تبدیل شدنش به سخنگوی اقلیتی کوچک ،بی احترامی به افکار عمومی و نادیده گرفتن واقعیت هاست.

لذا در این شرایط که نیاز به تغییرات است بهتر است این تغییرشامل صدا و سیما هم بشود تا با حاکم شدن عقلانیت در این سازمان ،سیاه نمایی جای خود را به بیان واقعیت های ملموس جامعه و کشور بدهد.