پارادوکس توسعه در اتاق فرمانِ جردن

اخبار بانک و بیمه پایشگر-‌ سکان‌دار جدید بیمه مرکزی در حالی قدم به نهاد ناظر گذاشته که اقتصاد دیجیتال به آزمونی دشوار برای سنجش توازن میان مأموریت دولتی و صیانت از حقوق شبکه‌ فروش تبدیل شده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی پایشگر، در این چالش سکوهای دیجیتال هم‌زمان هم اسم رمز توسعه‌ وزیرِ اقتصاد هستند و هم تهدیدی برای قواعد قدیمیِ بازی.
موسی رضایی در مقام سیاست‌گذار، اکنون با واقعیتی روبروست که لزوماً با فرمول‌های مدیریت اجرایی همخوانی ندارد.

فشار وزارت اقتصاد برای تحققِ شعار دولت هوشمند از یک‌سو و فریاد شبکه‌ فروشِ سنتی که پلتفرم‌ها را برهم‌زنندگانِ نظم بازار می‌دانند از سوی دیگر، او را در موقعیت داوری استراتژیک قرار داده است.

موفقیت او در این عرصه، نه در تقابل با پلتفرم‌ها و نه در نادیده گرفتن شبکه فروش، بلکه در شفاف‌سازی تراز رقابت نهفته است.

او باید بتواند با استفاده از قدرت رگولاتوری، پلتفرم‌ها را از حالت توزیع‌کننده‌ صرف به شرکای استراتژیک صنعت تبدیل کند، به گونه‌ای که سکوهای دیجیتال مجبور به رعایت همان قواعد فنی و اخلاقی شوند که نمایندگان سنتی سال‌هاست به آن پایبندند.

در واقع، او باید قانون رها شده در فضایِ مجازیِ بیمه را به «نظام‌نامه‌ اخلاق حرفه‌ای» تبدیل کند.

برقراری توازن میان پلتفرم‌ها و شرکت‌های بیمه، مستلزم یک «انقلابِ آیین‌نامه‌ای» است که در آن، مزیت رقابتی نه بر اساس تخفیفاتِ غیرفنی و دامپینگ، بلکه بر پایه ارزش‌آفرینی و کیفیت خدمات تعریف شود.

رئیس کل جدید می‌تواند با تدوینِ «نظام‌نامه‌ تعامل سکو-نماینده»، بخشی از خدمات پس از فروش و ارزیابیِ خسارت را به شبکه‌ فروشِ حقیقی بسپارد و قدرتِ بازاریابی دیجیتالِ پلتفرم‌ها را در خدمت کل صنعت قرار دهد.

موفقیت رضایی در این مسیر سنگلاخ، در گرو آن است که ثابت کند تحول دیجیتال لزوماً به معنای حذف واسطه‌های انسانی نیست، بلکه به معنای ارتقای نقش آن‌ها در یک اکوسیستمِ هوشمند است.

او باید از نفوذ خود استفاده کند تا پلتفرم‌ها را به سمت رشته‌های بیمه‌ای نوین و افزایشِ نرخِ نفوذ هدایت کند، نه اینکه صرفاً سهمِ بازارِ موجود را با ابزارهای ناعادلانه بازتوزیع کند.